Συρματικός. Όλη τη χρονιά τον κατακτήσαμε βήμα-βήμα. Με τα 3 δομικά του μέρη, με τις 4 διαφορετικές μελωδίες του και τις παραλλαγές τους, με τα ιδιότυπα ισοκρατήματα, που μόνο στην Κάρπαθο συναντάμε σε ολόκληρο το Αιγαίο. Προσεγγίσαμε, νιώσαμε, γλεντίσαμε, βραχνιάσαμε, μα στέκουμε ακόμη στα μισά… Είναι μεγάλο το βάθος της παράδοσης αυτού του νησιού. Κι ως εδώ που φτάσαμε όμως, μας πλούτισε, μας γέμισε…

…Nαυτόπουλο ψυχομαχεί στου καραβιού τη πλώρη…
…Tον κλιών’ οι νύχτες κι οι αυγές, κι όλο το ναυτολόι…
…Για φέρτε μου την χάρτα μου, τ’ αργυροκούμπασό μου,
να κουμπασάρω το καιρό, να μπούμε σε λιμνιώνα.
…να βγουν οι ναύτες για νερό κι οι μάγειρες για ξύλα
και τα μικρά ναυτόπουλα να βγου’ να σκάψου’ μνήμα.
Nα μην το σκάψουσι ψηλά, κοντά στο περι’άλι,
να μου χτυπά η θάλασσα απάνω στο κεφάλι.
Κι απ’ τη δεξά του τη μεριά αφήστε παραθύρι,
να μπαίνει αέρας της αυγής κι ο ήλιος της ημέρας…